25.9.10

Viyk için...

Bu akşam küçük kızımızı, ona çok iyi bakacağını bildiğim yeni sahibesi ile İzmir'e uğurladık. Onları yolculadıktan sonra evden, canımızdan biri gitmiş gibi ağlamaya başladık. Evde daha elbette kedimiz var, sonuçta Cipsi ve Arap ömrümüz yettiğince bizimle birlikte. Ama doğduğu anı görüp, 5 ay birlikte o minnoşla birlikte geçirip, ayrılmak çok zor geldi...

Anne olursam neler olur bilemedim... Bunu Viyk için hazırladım şimdi :)

8 yorum:

  1. Üzülme Ayçam,bahara yeni yavrular gelir,zaten en tatlı zamanları bebekken,
    ah kedi bakmayı özlemişim

    YanıtlayınSil
  2. İnşallah yeni yuvasında mutlu ve huzurlu bir pisicik olur..
    En az sizin kadar sevseler ona bol bol yeter (:

    YanıtlayınSil
  3. insan bağlanıyr elinde değil.
    yeni sahibi de isizn kadar iyi bakar umarım :)

    YanıtlayınSil
  4. Evin ferdi oluyor onlar da zaman geçtikçe ve ayrılmalar iç burkuyor.Anılarının gülümseme ile anılması buruk bir tat veriyor,benim de köpeklerim var evde ayrılma durumumuz bu şekilde olmadı fakat ortaokul yıllarımdan bzimle olan köpeğimiz 'cıncık' katarakt ameliyatından kısa bir süre sonra nefes darlığından dolayı öldü maalesef...dedim ya ayrılmalar iç burkuyor...

    YanıtlayınSil
  5. Kış gelmeden makinam ve senle buluşma arzıhalindeyim..Yüzsüz kaymaklı kadayıf anacuğu:))

    YanıtlayınSil
  6. bak benim de ağlayasım geldi .bu ara zaten duygusalım.demek minnoş gitti.dilerim yeni yuvasında çoook mutlu olur...

    YanıtlayınSil
  7. ama ben bunları okudukça içim burkuluyor, gözlerim doluyor. pişmanlık duymam mı gerek diye düşünmeden edemiyorum. Ayçacım viyk'i sevmemek mümkün değil ondan ayrılmak eminim çok zor olmuştur. ben ona en az sizin baktığınız kadar iyi bakıp, en az sizin sevdiğiniz kadar seveceğim. kızımız hep iyi olacak.

    YanıtlayınSil
  8. ama kendi evinin sultanı olması lazımmm
    ana baba yanında ne zamana kadar:)
    Hoş ben Minnoş'u doğurtamadım bile, bu korkulardan sanırım..

    YanıtlayınSil