13.7.10

iڪے†∂ηßﺙℓ'dan Bir Hüseyin vakası



Sabahtan beri işlerim için sokaklardaydım, araya bir de göz kontrolü sıkıştırdım. Şimdi Serhat'ın işyerindeyim ve servisle eve dönmeyi bekliyorum :)

Canım ciğerim bir tanecik arkadaşım, kardeşim Zeyno'nun da Facebook'tan yazdığı yorum şu son bir kaç günde yaşadıklarımızı aslında özetledi:

"Cok tipik bir Huseyin Gungor tepkisi. Yogun bakima orta parmak cikaran adam!"

Evet, babam zamanında ilk kalp pili takılırken (lokal anestezi) doktora dönüp;

-Hoca valla karnımız acıktı, elini çabuk tutta gidip yemek yiyelim!

diyen bir adam :)

Son bir saattir evdeler. Bundan sonrası için annem ve kardeşime Allah'tan sabırlar diliyorum. Çünkü babam evdeyken kaprisleri çekilir gibi değildir ve yerinde duramayan hiperaktif bir çocuktur :))

Hepinize çok çok çoookkkkkk teşekkür ederim yanımda olduğunuz, iyi dilekleriniz ve dualarınız için.

8 yorum:

  1. Sevgili Ayça. Babana ve size çok çok geçmis olsun! Allah ona saglikli ve uzun ömürler versin, basinizdan eksik etmesin. Sanirim kalbinde pil olanlarin bir özelligi bu hiperaktiflik =) Rahmetli amcam da öyleydi. Sevgiler!

    YanıtlayınSil
  2. Sevgili Zeynep çok çok teşekkürler. Allah onları başımızdan gerçekten eksik etmesin..

    Yazacaktım ama vaktim yoktu. Benim doktorlardan duyduğum, kalp hastalarının çok büyük bir bölümünün hiperaktif olduğu :))

    Amcana Allah gani gani rahmet eylesin...

    YanıtlayınSil
  3. canım ya çok geçmiş olsun iyi olsunlar da kaprisler bişey değil ne olack

    YanıtlayınSil
  4. eheheh :) gece'cim öyle ya iyi maşallah sesi çok iyi geliyordu.

    YanıtlayınSil
  5. Geçmiş olsun! Ve kocaman bir maaşallah demek istiyorum babana. Bloga sadece yazı yazıyoruz ama sanki böyle mutluluktan sesin değişmiş iki mesaj arasında gibi hissettim okurken:)) Eh öyle olması da normal zaten değil mi:))

    YanıtlayınSil
  6. Çok teşekkür ederim Aslı, gerçekten sesimin rengi değişti :)) Oraya kadar ulaşmış demek değişiklik :))

    YanıtlayınSil
  7. aaa yeni duydum canım çoook geçmiş olsun diyorum.

    YanıtlayınSil
  8. Nalan ablacım, çok teşekkürler. Neyse ki hastaneden çıktı...

    YanıtlayınSil